وقتی تو نیستی گم میشه آفتاب
خاکستر میشه حریر مهتاب
از رفتنت من پر میشم از شب
شب دلهره شب اضطراب

وقتی تو نیستی دنیا شب میشه
شب از دل من شب تا همیشه
بی تو هر نفس تکرار ترسه
لحظه لحظه نیست نبض تشویشه

بي تو نه صدا مونده نه آواز
نه اشک غزل نه ناله ی ساز
بالی اگه هست از جنس کوهه
از رنگ خاک و حسرت پرواز

هیچکی عاشقت اینجور که منم
نبود و نشد لاف نمیزنم
من از تویی که بد کردی با من
گله میکنم دل نمیکنم

بي تو نه صدا مونده نه آواز
نه اشک غزل نه ناله ی ساز
بالی اگه هست از جنس کوهه
از رنگ خاک و حسرت پرواز

+ نوشته شده در 2006/6/21ساعت 0:8 AM توسط فروغ |

من حتی در مشق هايم هم به دنبال تو ميگردم با خودم ميگويم شايد تو

در زير يا پشت کلمه آب پنهان شدی

دلم نميخواهد قبل از آنکه چشمهايم تو را ببينند مرگ را ملاقات کنم من لحظه هاي بی تو بودن را دوست ندارم...

پس گوش کن عزيز دلم

اگر تو بخواهی در اولين ورق از يک کتاب کهنه و قديمی به ديدارت مبايم

به هر زبانی که بخواهی با تو صحبت ميکنم و حرفهايت را ميشنوم

من زبان گنجشک ها

شقايقها

و ياس ها را ميفهمم

من صدای يک سيب را که از بالاترين شاخه درخت میايد ميشنوم

من نيمه شبها صدای قدم زدن تو را در صحن ماه ميشنوم

ای ساده تر از حرفهاي دل من

من به دنيا آمده ام تا در يک شب طوفانی آرامش نگاه تو را بسرايم

اگر تو بخواهی

من دست در دسته آخرين سروده ام

که در ستايش تو خواهد بود

در اتاق شاعرنه ام

خواهم مرد

+ نوشته شده در 2006/6/2ساعت 12:36 PM توسط فروغ |

سلام به همه دوستان گلم

امروز ميخواستم يه نظرخواهی بکنم ببينم اين قالب بهتر نيستش؟

يه سری گفتند اينجور بهتره يه سری گفتند قبليه بهتر بود

ممنون ميشم کمکم کنيد

شب و روز همگی خوش

+ نوشته شده در 2006/5/28ساعت 10:41 AM توسط فروغ |

بهار گوارای وجود نازيننت ای نازنين، با روز های آخر چه ميکنی؟ راستی چرا هر چه ميشمارم روز تولدت نميرسد؟

کاش ميشد من تقويم را ورق بزنم و آنوقت، بگذريم...

هر روز روز تولد توست، هر وقت برگی مي افتد، مرغی بال باز ميکند، آسمان بغض ميکند وباران گلوی شمعدانيها ی صورتی را که کم کم رنگ ميبازند به هوای آمدن تو تازه ميکند.

و هر وقت ميای ودلم ميخواهد بمانی، ولی ميروی ...

زيبای من ای تنها دليل رد کردن هر دليل وا ای تنها بهانه اوردن هر بهانه

ديوانه برق نخست نگاهتم که با يک جور بی تابی از نوع بی باز گشتش.ميدانی که چه ميگويم، تنها تو ميدانی ...ديگران اگر بخواهند بدانند هم نميتوانند.

فدای انعکاس فروغ بی نظير چشمان روشن معصومت، محض خاطر تولدت از اون جوابهای برام بنويس که ...جادویم ميکنند

دلم تنگ است برای خودت، تولدت، جادويت، همه چيز، به جز سفرت، سفری که همه را ديوانه خواهد کرد، چون ميدانی که همه دوستت دارند، همه...

با عاشق ترين لهجهه اي که يک ليلا ی با وفا سالها در زير سايه خورشيد در صحرا آموخته است.با يک سبد آرزوی در حال رسيدن وبا سرخ ترين حس پرواز مرغی که ميداند هرگز نميرسد، نه تنها به توبلکه به هر کس که روزی، ثانيه اي در دنيا بوده ویا به کسی که فرصت دارد هنوز هم در اين دنيا باشد

ویا کسی که در تالار انتظار سرنوشت شمارش معکوس خود را برای به دنيا آمدن آغاز کرده است

تولدت را پيشاپيش و جلو جلو تبريک ميگويم، زيرا ميترسم رفتننت زودتر از تولدت باشد....

+ نوشته شده در 2006/5/22ساعت 1:26 AM توسط فروغ |

من دیگه غزل نمیگم واسه تو

اشکامو هدر نمی دم واسه تو

تو دقیقه های تلخ انتظار چه می دونی چی کشیدم واسه تو؟

من می خوام دیگه فراموشت کنم

تو بمون با اون غرور لعنتی

قبل رفتنم ولی بزار بگم خیلی سنگی!خیلی بی محبتی!

بعد از این کاری به من نداشته باش

این روزها،روزهای تردید منه!!

نمی خوام مثل همیشه رد بشم،وقت امتـــــحان دل بریدنه!

من می خوام تمومه خاطرهامو دستهای حادثه پرپر بکنه

بزار این جدایی همیشگی،دیگه این قصه رو باور بکنه!!

+ نوشته شده در 2006/5/13ساعت 11:3 PM توسط فروغ |

مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني

                       نمي خوام از آسمون چيزي برات بيارم
                           عكستو رو قله ي هيماليا بذارم
                     نمي خوام از پشت ابر ماهو واست بچينم
                        فقط تو خواب و رؤيا تو باشي در كنارم
                       مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                        شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                          من نمي خوام تو ‹ويام سوار ابرا بشم
                                تو آرزوي كالم باز با تو تنها بشم
                    من نمي خوام كه با شعر حرفمو گفته باشم
                            توي خيالم واسه تو شب يلدا باشم
                        مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                        شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                       من نمي خوام فكر كني كه عاشقيم يه حرفه
                           يه كم اگه نباشي آب مي شه ، مثل برفه
                            دلم مي خواد بدوني دلم مث يه درياس
                          به وسعت نگاهت ، عميق و خيس و ژرفه
                        مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                           شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                         من نمي خوام بگم كه چشات خود ستارس
                           چشات اگه نباشه ستاره بي اشارس
                         من نمي خوام رو كاغذ فقط نوشته باشم
                                  ديدن روي ماهت تولد دوبارس
                          مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                          شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                          من نمي خوام بگم كه صد بار واسه تو مردم
                                قد تموم دنيا عاشق و دلسپردم
                       مي خوام خودت حس كني بدون طعم حرفت
                         چه قدر تو قحطي نور ، لحظه ها رو شمردم
                           مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                             شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                          من نمي خوام بهار شه ،‌من عاشق پاييزم
                       پاييز مي شه عاشق تر واسه تو اشك مي ريزم
                               من نمي خوام عاشقيم مثل بقيه باشه
                              فقط بگم فدات شم ،‌فقط بگم عزيزم
                            مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                             شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                         من نمي خوام با چشمام بهت بگم ديوونم
                        من دوس دارم بگي كه ، نگو ، خودم مي دونم
                                 من نمي خوام آخر قصه مونو بدوني
                            من نمي خوام زبوني بگم پيشت مي مونم
                             مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                            شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                             نمي خوام از اون بالا ماهو برات بدزدم
                               يا كه نشونت بدم عاشقيمو با غصم
                               من نمي خوام كه دنيا فقط تو رؤيا باشه
                                 از گلاي اركيده قصري برات بسازم
                              مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                               شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                         من نمي خوام داشتنت ،‌واسه من آسون بشه
                                نعمت با تو بودن ، اينجا فراوون بشه
                               من نمي خوام با خودت ، بگي كه نه محاله
                               مريم عاشق من ، شبيه مجنون بشه
                                مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                               شايد با برق چشمات ، مرگو آسونتر كني
                              من نمي خوام بگم كه بباري بارون مياد
                                به خاطر تو چشم گلاي رز خون مياد
                          من نمي خوام فكر كني حرفاي عاشقونم
                       همين جور آسون مي ره ، همين جور آسون مياد
                             مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                              شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                             من نمي خوام كه كوه و بشكافمش با تيشه
                                     پر سياوشونو ببرمش با ريشه
                               من نمي خوام تو نامه يه قولي داده باشم
                             كه مي مونم كنارت حتي پس از هميشه
                               مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                               شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                               نمي خوام اين نوشته ، كارا رو بدتر كنه
                                 پلكاتو سنگين كنه ، اون چشاتو تر كنه
                              من نمي خوام با حرفام يه وقت دلت بلرزه
                                  آتيش تصميممو رنگ خاكستر كنه
                             مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                            شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                          من نمي خوام بگي نه ، مي خوام برات بميرم
                                         براي اولين بار اجازه نگيرم
                           من نمي خوام فكر كني ، رها مي شم با مردن
                                مرگ منم مي گه كه صيد توام اسيرم
                               مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                              شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                              ديگه دارم مي ميرم ببين چشامو بستم
                                به عشق مردن برات ، تو انتظار نشستم
                                من نمي خوام كه قلبي براي من بشكنه
                          من نمي خوام بشكني ، من واسه تو شكستم
                              مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                               شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                             من واسه ي تو مردم ، اين حرف آخرينه
                                دوس ندارم به جز تو ، كسي اينو ببينه
                         تو توي آسمون باش ، اين جاها جاي تو نيست
                                    تو قلب آسموني ، اينجا زير زمينه
                             مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                                شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
                              من نمي خوام گل برام بياريي پرپر كني
                                اين شعر آخريمو يه وقت از بر كني
                                       بقيه روزاي طلايي عمر تو
                                 يه وقت خدا نكرده با سرزنش سر كني
                              مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
                           شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني

+ نوشته شده در 2006/5/10ساعت 9:37 AM توسط فروغ |

يادته؟؟؟؟

روزاي خيلی طلايی يادته

روزه ترس از جدايی يادته

روزه تمرينه اشاره يادته

شبه چيدنه ستاره يادته

شعرهای کتابه درسی يادته

يادته ميگفتی ميترسی يادته

عکسمون تو قاب عکسو يادته

بلاي بدون مکس را يادته

دستمون تو دسته هم بود يادته

غصه هامون کمه کم بود يادته

چشم نازت ماله من بود يادته

ديدن من قده قن بود يادته

روزگاره قهرو آشتی يادته

هيچکس و جز من نداشتی يادته

روياهاي آسمونی يادته

قول دادی پيشم بمونی يادته

روزاي بی غم وغصه يادته

ببينم، اوله قصه يادته

عصر ابراز علاقه يادته

خبر خوشه کلاغه يادته

دست گرمتو تو زمستون يادته

شونه من زير بارون يادته

واسه خنده اجازه يادته

اونا که ميگفتی راز يادته

يادته فالهاي حافظ يادته

حرفامون سر صداقت يادته

تو مجازات خيانت يادته

پنهونی سر قرارا يادته

تاخيرات توي بهار و يادته

دستتّو ميخوام بگيرم، يادته

راستی تو، بی تو ميميرم و يادته

خاطرات توي دفتر يادت

روزی صد بار بی تو مردن و يادته

پيشه هم بوديمو يادته

اونا مارو دوست نداشتند يادته

نامه بدون امضاء يادته

اسم مستعار تو رويا يادته

چشممون زدند حسودا يادته

چشممون شد مثل دريا يادته

گفتی ما بايد جدا شيم يادته

گفتی بايد بي وفا شيم يادته

يادته ازم بريدی يادته

خط رو اسمه من کشيدی يادته

گفتی عشقه تو حواس بود يادته

گفتی خوب بود ولی بس بود يادته

حلقه من تو دستت ديدم يادته

کلی سرزنش شنيدم يادته

چشمه من به چشمت افتاد يادته

کاری که دست دلم داد يادته

حالا اومدم همونجا وايسادم يادته

در اوردم از دستم انگشترو

جا گذشتمش همونجا

اما قول دادم به قلبم و خدا

ديگه دل ندم به عشقه آدما

حيف شعری که نوشتم يادته

شعره من بد هم باشه زيادته

+ نوشته شده در 2006/4/30ساعت 1:38 PM توسط فروغ |

DANKE, dass du... meines Herz gebrochen hast

jetzt weiß ich wenigstens

!!!dass ich eines HATTE

+ نوشته شده در 2006/4/26ساعت 4:31 PM توسط فروغ |

پرسه بزن تو چشم من، چشام که خواب ندارن

برای رد پای تو، همیشه جا میزارن

پرسه بزن توی خیال، خیال من مال تو

قلبمو میدم که بشه عیدیه امسال تو

پرسه بزن تو یاد من که دلخوشم به یادت

چیکار کنم دل عاشقه، دل بدجوری میخوادت

پرسه بزن توی خیال، خیال من مال تو

قلبمو میدم که بشه عیدیه امسال تو

نگاه تو از من نگیر، شب بی ستاره میشه

مهتاب زیر چادر شب بدجور بیچاره میشه

بیا که پل بسته برات دستای من گذر کن

ستاره خیال من، با من شبو سحر کن

پرسه بزن تو چشم من، چشام که خواب ندارن

برای رد پای تو، همیشه جا میزارن

پرسه بزن توی خیال، خیال من مال تو

قلبمو میدم که بشه عیدیه امسال تو

+ نوشته شده در 2006/4/26ساعت 4:26 PM توسط فروغ |

rooze aval

سلام به همه دوستان

اميدوارم بتونم وبلاگه خوبی براتون بسازم

بای بای

+ نوشته شده در 2006/4/26ساعت 9:31 AM توسط فروغ |

joojoo

مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني

rooze aval

نوشته های پیشین